30 Haziran 2008 Pazartesi

Anneannesi torununu kutulamış. Giderken kaçırma planları yapıyorduda vaz mı geçti ne? Emel Defne'ye de değişiklik olsunda önemli değil kutuda mı sepette mi olduğu. Çocuklar değişiklikleri gerçekten seviyorlar. Eline farklı birşey ver evirsin, çevirsin. O anlarda daha da güzel yiyor.
Anne baba olarak yapmaya çalıştıklarımız. 1- Televizyon karşısında yedirmeye alıştırmamak.
2- Ağlayarak birşeyi elde edebileceğini mümkün olduğunca geç farkettirmek. 3- Çok oyuncağa boğmamak. 4- Onu güldürmeye çalışarak espri yeteneğini geliştirmek. Kovalamaca oynamak. Saklanıp bizi bulmasını sağlamak. 5- Anlasa da anlamasa da ona onu ne kadar sevdiğimizi söylemek ve önemli, değerli olduğunu hissettirmek. 6- İşten gelip yorgun olsak da hergün mutlaka dışarı çıkarıp etrafı izlemesini sağlamak. Gözlem yeteneği gelişsin. Kedileri görünce onlara laf atıyor. Etrafı, doğayı tanıyor. Ne kadar çok insan görse iyi. Çocukların birbirleriyle müthiş bir diyaloğu var. Bunu farkettim. Bunlar ilk akla gelenler. Gerek kendi deneyimlerimizle gerek başkalarının ve uzmanların tavsiyeleriyle elimizden geleni yapıyoruz.

Hiç yorum yok: