
Sofraya oturduğumuz vakitler Emelimiz Defnemiz illa kucağımızda olacak. Ama özellikle babasının kucağında. Ne yesek tadına bakıyor. Çaktırmadan kokluyor. Beğendi mi değmeyin keyfine. O makarnaları elinin tersiyle ağzına koyuşu yok mu? İştah açtırıyor. Umarım kızımız çok iştahlı olur ve yemek seçmez. Anne olmadan önce bile derdim umarım bir çocuğum olduğunda elinde bir tabak çocuğumun peşinden koşturmam. İnşallah. Ancak 2 gündür ateşliydi. Hemen iştahı azalıyor. Süzülüveriyor yavrum hemencecik. Geçmiş olsun kızım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder