29 Ekim 2007 Pazartesi

SENSİZ SAMANDAĞ'DAYDIK...


Babamız sağsalim dönsün diye dua ettik...Vecihe ve Erdem bizi Samandağ'a götürdü...

Bu müzik aletinden önce korkup ağlayan kızımız, sonra çok sevdi..

İştahlı, güzel yemek yiyen ve yemek ayrımı yapmayan bir çocuk olursun inşallah..

KAHKAHALARIN KAHKAHALARIMIZ OLUYOR KIZIM..


ANNEANNE OLMAK KOLAY MI?

Buraya gelince Toprak'ı, oraya gidince Emel Defne'yi özlüyor.

28 Ekim 2007 Pazar

BABAMIZ SENİ DAHA GİTMEDEN ÖZLEDİK...







'' Bir anne yüreği, dibinde daima af bulunan bir uçurumdur.'' Balzac


KIZIMIN İLK ÇİKOLATASI...

Nasıl da merak ediyor hem içini hem de dışını..Kim sevmez çikolatayı. Yiyememiş olsa da babası annesine yedirerek dolayısıyla kızına da yedirmiş oldu..

17 Ekim 2007 Çarşamba

14 Ekim 2007 Pazar

ASİ NEHRİ KENARINDAKİ PARKTA BİR GÜNÜMÜZ...



Bugün, babamıza süpriz yaptık. Telefon açıp onu işyerinin aşağısında beklediğimizi söyledik. Öğlen arasına yakındı gerçi ama olsun, bize de yürüyüş oldu. Baban, bana nar suyu ısmarladı kızım. 1 litreye eşdeğer koca bir bardağı içtim ve babanın yanından ayrıldık. 5 dk sonra bana birşeyler olmaya başladı. Parktan geçip eve gidecektik ama parkta oturup dinlenmemiz gerekti. Kahvaltı yapmayan annene bir başka ders oldu. Tabi bu olay, aslında hepimiz için iyi oldu ( en çok sana).









Kızımla bir sabah..

Sabah güneşini kaçırmıyoruz. Tadını çıkarıyoruz.. Dışarısı, akıp giden trafik, geçen insanlar, ve ağaçlar öyle dikkatini çekiyorki..
Arabasında çok vakit geçiriyor..Hele papağanın resmine bayılıyor.

Banyo yapmayı çooooooook seviyoruz.

Kızımla sabah saatleri doyumsuz, belki de günün en güzel saatleri... Dinlenmiş olarak kalkıyor..Çok neşeli.. Kısa sürede tekrar uykuya dalıyor, ama bazen canı oyun istiyor, güldürdüğümüzde attığı kahkahalar evimizi dolduruyor. Bizi mest ediyor. Annesine yaptığı nazlar, nasıl anlatılabilir?


9 Ekim 2007 Salı

3 Ekim 2007 Çarşamba

İYİKİ ANNEANNEMİZ VAR...

Anneannemiz dedi 'verin bana götüreyim torunumu', dedik 'yok, olmaz.'

Böyle bir keyif ve böyle bir ciddiyet az görülür. Prensesimiz, bu günlerin tadını çıkar sen de.

İLK AYRILDIĞIMIZ GÜN..

Kızımın en üzgün fotoğrafı başka da olmasın. Çok ağlamış kızım annesinin ilk iş gününde.. Ya ben. Ne kadar zordu ilk gün. Ama benim kızım o kadar akıllı ki.. Daha bu kadar küçükken duruma ayak uydurdu.Gözündeki yaşlar sadece mutluluktan olsun canım yavrum.

1 Ekim 2007 Pazartesi




Bizim bir EMELimiz var, O da DEFNE....

Kızım benim, bebişim, gözbebeğim... Bütün resimlerini ayrı ayrı seviyorum ama bu bir başka tatlı be kızım..

EYLÜL AYININ SON GÜNÜNÜ İYİ DEĞERLENDİRDİK..




Annem ve Babamla vakit geçirmek çok güzel.